Poza muzeum: instytucjonalne eksperymenty i ruchy miejskie we współczesnej Hiszpanii

    Hiszpańskie miasta i muzea, a już szczególnie muzea sztuki współczesnej takie jak Muzeum Narodowe Centrum Sztuki Królowej Zofii w Madrycie czy Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie, od późnych lat dziewięćdziesiątych stały się polami ideologicznej walki, na których ścierały się różne wizje społeczeństwa.

    Idei „miast kreatywnych”, dla władz i inwestorów stanowiących niewyczerpane źródło bogactwa, przeciwstawiono żądanie „prawa do miasta”, wysuwane przez nowe ruchy społeczne, wedle których miasto ma być przede wszystkim przestrzenią wspólnego życia. Instytucje kultury odegrały w tym starciu ambiwalentną rolę, jednocześnie będąc istotnym czynnikiem gentryfikacji oraz bastionem politycznego oporu. Jesús Carrillo opowiada o tych walkach z perspektywy ich aktywnego uczestnika oraz zaangażowanego badacza.

    Zobacz także: